18 września 2018

Pytania i odpowiedzi egzaminacyjne z zakresu obsługi suwnic

W tym artykule przedstawione zostaną niektóre pytania oraz odpowiedzi, które mogą przytrafić się na egzaminie u osób, które będą uczyły się obsługi wciągników, wciągarek, suwnic oraz żurawi stacjonarnych typu II S. Dzięki takim podpowiedziom można zdecydowanie lepiej przygotować się do zdawanego egzaminu i zdać go na zadowalającym poziomie.

Pytania i odpowiedzi

Pytanie nr 1 brzmi następująco: Kto może dokonywać napraw oraz modernizacji urządzeń technicznych?

Naprawą suwnic zajmuje się konserwator, natomiast modernizacją mogą zajmować się jedynie uprawnione firmy. Oczywiście trzeba posiadać w tym zakresie niezbędne uprawnienia, które są nadawane przez UDT.

Pytanie nr 2: Jakie są podstawowe parametry suwnic?

Do podstawowych parametrów suwnic można zaliczyć: udźwig, prędkość ruchu roboczego, rodzaj sterowania, grupę natężenia pracy, rozpiętość oraz wysokość podnoszenia.

Pytanie nr 3 brzmi tak: Proszę omówić wszelkie rodzaje dokumentów, które są wydawane przez inspektorów po przeprowadzonym badaniu.

Są to następujące dokumenty: protokół z wykonanego badania technicznego oraz decyzja, która dopuszczała urządzenie do eksploatacji.

Pytanie nr 4 ma następującą treść: Czy można przeciążyć urządzenie techniczne? Omów następujące definicje: próba dynamiczna oraz statyczna.

Operatorzy urządzeń w żadnym stopniu nie mogą przeciążać urządzeń. Wszystko jest dokładnie sprawdzane w obecności inspektora UDT.

Próba statyczna ma związek z obciążeniem 125% udźwigu. Trwa ona maksymalnie godzinę. Dzięki niej można stwierdzić czy konstrukcja urządzenia nie posiada żadnych odkształceń.

Próba dynamiczna z kolei ma związek z obciążeniem 110% udźwigu. Podczas niej należy wykonywać różne ruchy, które mają na celu potwierdzenie sprawności danego urządzenia.

Pytanie nr 5 to: Proszę omówić sposoby sprawdzania hamulców mechanizmów podnoszenia suwnicy o udźwigu Q=75/16 t.

Proces jest następujący. Trzeba przeprowadzić próbę statyczną oraz dynamiczną z maksymalnym obciążeniem. Próba statyczna powinna polegać na podniesienie ładunku o masie 16t na wysokość kilku centymetrów. Obserwować należy przez pewien czas czy ładunek nie opada. Wtedy należy podnieść wysokość na wyższą i wyłączyć opuszczanie. Ładunek powinien zatrzymać się w powietrzu, nie dotykając przy tym powietrza. W próbie dynamicznej powtarza się ten proces, lecz z ładunkiem o masie 75t.